Toen de projectontwikkelaar van dit nieuwbouwappartement contact met ons opnam, was de architectuur al volledig uitgewerkt. Toch had hij het gevoel dat de indeling nog beter kon. Hij wilde een appartement creëren dat zich onderscheidde van de vele standaardplannen op de markt, zonder de architectuur fundamenteel te wijzigen.
Zijn vraag aan ons was duidelijk: maak van dit appartement een plek die niet alleen mooi oogt, maar ook prettig aanvoelt om in te wonen.
Op het oorspronkelijke plan stonden alle functies op de juiste plaats. Er was een keuken, een eetruimte, een zithoek, 2 slaapkamers en een badkamer. Maar een woning werkt pas echt wanneer ook de ruimtes tussen die functies goed aanvoelen en aansluiten bij het dagelijks leven.
Het gaat over hoe je door een woning beweegt. Hoe een ruimte aanvoelt wanneer je er zit. Waar je je spullen kwijt kan. Hoe daglicht zich doorheen de woning verspreidt. En ook over de vaak minder zichtbare dingen die bij het dagelijkse leven horen: jassen, schoenen, post, opladers, administratie, seizoensspullen, poetsmateriaal, beddengoed, kerstversiering… ze moeten allemaal ergens terecht kunnen.
Door enkele muren subtiel te verschuiven, ontstond niet alleen een logischere circulatie, maar ook aanzienlijk meer opbergruimte. Daarnaast integreerden we een lage kast tussen de leefruimte en de circulatiezone. Een eenvoudige ingreep die ervoor zorgt dat sleutels, post en gsm’s een vaste plek krijgen zodra je binnenkomt.
Kleine details die dagelijks voor meer rust zorgen.
Een van de belangrijkste ingrepen gebeurde ter hoogte van de eetruimte.
In het oorspronkelijke ontwerp zat je aan tafel tussen twee donkere circulatiezones. De inkomhal en nachthal vormden afzonderlijke gangen die visueel aanwezig bleven in de leefruimte. Dat zorgde voor een minder geborgen gevoel.
Door beide gangen met elkaar te verbinden en de wand achter de eettafel anders vorm te geven, kreeg de eetruimte een veel rustigere positie binnen het appartement. Je zit niet langer tussen twee doorgangen, maar met een wand in je rug. De eetruimte krijgt zo meer rust, comfort en geborgenheid.
Tegelijk wilden we vermijden dat de inkomhal en nachthal donkere overgangsruimtes zouden worden.
Daarom voorzagen we een deel van de scheidingswand in decoratief glas. Overdag brengt die wand daglicht tot diep in het appartement. Zelfs in de circulatieruimtes blijft de connectie met het buitenlicht voelbaar.
’s Avonds gebeurt het omgekeerde en zorgt het kunstlicht uit de hal voor een warme gloed in de leefruimte.
Zo vervult één ontwerpkeuze zowel een praktische als een esthetische functie.
Door de muren van de inkom, berging en badkamer subtiel te verschuiven, kon ook de eettafel opschuiven en kreeg de keuken ruimte voor een dieper eiland. Daardoor werd het mogelijk om aan het eiland een verhoogde zone toe te voegen.
Die verhoging heeft een verrassend grote impact op het gebruik van de ruimte. Vuile glazen, een koffietas of ingrediënten waarmee je aan het koken bent, verdwijnen gedeeltelijk uit het zicht. Zo blijft de leefruimte rustiger ogen, zonder dat de openheid van de keuken verloren gaat.
Je hoeft geen keukenprins(es) te zijn om van een open keuken te kunnen genieten.
In de leefruimte integreerden we ook een compacte bureauplek.
Een plaats waar kinderen hun huiswerk kunnen maken terwijl een ouder in de keuken bezig is. Waar snel even administratie kan worden gedaan. Of waar één partner nog wat computerwerk kan afwerken zonder zich volledig af te zonderen van de rest van het gezin.
Met relatief beperkte ingrepen konden we de beleving van dit appartement fundamenteel veranderen. Niet door extra vierkante meters toe te voegen, maar door beter na te denken over licht, circulatie, opbergruimte en dagelijks gebruik.
Want een woning wordt niet alleen bepaald door hoeveel ruimte er is, maar vooral door hoe die ruimte aanvoelt wanneer je er leeft.
